Een evidence-based richtlijn is een document met aanbevelingen ter onder-steuning van de besluitvorming door professionals in de zorg en cliënten. Dit berust op de resultaten van wetenschap-pelijk onderzoek met daarop gebaseerde discussie en aansluitende meningsvorming. De aanbevelingen in een richtlijn zijn gericht op het uitdrukkelijk vermelden van doeltreffend en doelmatig handelen. Een richtlijn geeft de stand van zaken weer, bij voorkeur in een handzame, op de praktijk gerichte vorm. Er is aandacht besteed aan het patiëntenperspectief en aan de kosten-effectiviteit van de aanbevolen wijze van zorgverlening. In een richtlijn dient de toegevoegde waarde van de aanbevolen interventies aangegeven te worden. (Claessens, 2005)

Officieel wordt geadviseerd aan ontwik-kelaars en uitgevers van richtlijnen om richtlijnen, ouder dan vijf jaar, te actualiseren. Dat hangt af van de mate waarin wetenschappelijk onderzoek gedaan wordt.
 

Een systematisch review is een uitgebreide samenvatting van een onderwerp waarbij alle primaire studies van het hoogste bewijsniveau systematisch geïdentificeerd, beoordeeld en samengevat zijn volgend een reproduceerbare methodologie. Naarmate ‘hoger’ bewijs gevonden wordt, is de informatie minder kwetsbaar voor bias, beter te generaliseren en de patiëntenuitkomsten betrouwbaarder te wijten aan de interventie. Een correct uitgevoerde systematisch review bevat specifiek gedefinieerde inclusiecriteria en bevat alleen randomized controlled trials (RCT).
 

Bij het beoordelen van CAT’s is voor ergotherapeuten wel een belangrijke aantekening: de CATs in OTCATS (www.otcats.com) zijn niet formeel peer reviewd. Dus bij het lezen van een OTCAT is men niet zeker dat een compleet en grondig literatuuronderzoek is uitgevoerd. Men is tevens niet zeker of een accurate interpretatie van de methode, resultaten en statistiek heeft plaatsgevonden. (Logister, 2006)